Sa gitna ng matinding init ng pulitika sa Kamara de Representantes, biglang may kumalas! Isang kongresista na kilala sa kanyang tahimik na paglilingkod ay biglang nagbitiw sa puwesto.
Siya si dating One Tahanan Party-list Representative Nathaniel Oducado, na tinawag na “Nat” ng marami.
Ayon sa opisyal na pahayag, dahilan daw ay kalusugan at pamilya.
Pero ang tunay na kwento? Mas malalim pa ito kaysa sa sinasabi ng mga opisyal na salita.
Sa eksklusibong panayam, hindi direktang sinabi ni Cong.
Oducado, pero malinaw na ang mensahe: ang pulitika sa Kamara ay naging napakagulo, napakadumi, at napakahirap na panindigan ang prinsipyo nang hindi nawawalan ng suporta at proyekto para sa mga nasasakupan.
Isipin niyo: isang buwan daw niyang pinag-isipan bago magdesisyon.
Isang buong buwan ng paghihirap sa loob, habang nakikita niya ang tunay na mukha ng pulitika sa mababang kapulungan.
“Hindi ko tinitingnan kung aling panig ako, kundi kung ano ang dapat gawin para sa problema,” sabi niya sa panayam.
Pero sa likod ng mga salitang iyon ay ang katotohanang maraming “collisions” sa mga katrabaho.
Maraming beses na siyang naiwan nang mag-isa dahil hindi niya sinunod ang utos ng majority.
Kapag hindi ka sumali sa impeachment ni Vice President Sara Duterte, wala kang proyekto.
Wala kang budget.
Wala kang pera para sa mga constituent mo na umaasa sa iyo.
“Kung susundin mo ang prinsipyo mo, walang ibibigay sa iyo,” iyon ang kalagayan ngayon sa Kamara.
Ang impeachment laban kay VP Sara ay naging sentro ng lahat.
Libu-libong tao ang naniniwala na ito ay political vendetta lamang ng administrasyon ni Pangulong Bongbong Marcos laban sa mga Duterte.
Si Cong.
Oducado ay isa sa mga hindi sumuporta sa galaw na iyon.
Kasama siya sa mga bumoto ng “No,” abstained, o absent noong botohan.
At ano ang nangyari? May reshuffle ng committee chairmanships.
Si Northern Samar 2nd District Rep.
Edwin Ongchuan ang bagong chairman ng Committee on Population and Family Relations, papalit kay Southern Leyte 1st District Rep.
na dating may hawak.
Si Laguna 2nd District Rep.
Amel ay pinalitan din.
Lahat ng mga hindi sumuporta kay Sara ay tinanggalan ng posisyon.
Parang parusa.
Parang babala sa lahat: sumunod kayo o mawawalan kayo ng kapangyarihan.
Pero hindi lang si Cong.
Oducado ang nagdurusa.
Ang buong bansa ay nakikita ang pattern.
Ang mga kaalyado ni dating Pangulong Rodrigo Duterte ay isa-isa nang tinatarget.
Una, si Atty.
Harry Roque — dating spokesman ni Tatay Digong — ay na-indict ng administrasyon.
Hindi na siya makabalik sa Pilipinas dahil tiyak na kakasuhan siya.
Susunod, si Pastor Apollo Quiboloy, ang kilalang founder ng Kingdom of Jesus Christ na matagal nang tumutulong sa mga mahihirap sa Davao.
Si Pastor Kiboloy, na malapit kay Duterte, ay nakakulong na ngayon sa iba’t ibang paratang habang ongoing pa ang kaso.
Ginagamit pa raw ang kanyang pangalan para hikayatin si Sen.
Bato dela Rosa na sumuko.
At ngayon? Plano na raw kasuhan si Sen.
Robin Padilla dahil raw tinulungan niya si Bato na makatakas o magtago!
Si Atty.
Harold Respicio naman, isa pang vocal na tagasuporta ng DDS, ay kinasuhan ng inciting to sedition.
Ang akusasyon? Dahil daw sa mga sinabi niya tungkol sa mga nangyayari sa gobyerno.
Habang ang tunay na problema ng bansa — ang pagbaha tuwing tag-ulan — ay hindi pa rin nalulutas.
May 2026 na, at tuwing Hunyo ay umaapaw pa rin ang tubig sa mga lansangan.
Ilang taon na itong nangyayari sa panahon ni BBM? Apat na taon na, pero wala pa ring maayos na flood control.
Bakit? Dahil daw may mga “rigged” na proyekto para hindi mahuli ang mastermind.
Pero sa halip na ayusin iyon, ang focus ng administrasyon ay ang paghabol sa mga kalaban.
Ang mga tagasuporta ng Duterte ay tinatawag na “DDS” at isa-isa nang pinapakulong.
Si VP Sara mismo ay pinuputukan ng impeachment complaint.
Bakit? Dahil takot sila na manalo siya sa 2028.
Tatlong taon pa lang, pero ang plano ay malinaw na: impeach muna si Sara, kung hindi, mag-file ulit ng bagong kaso, at kung hindi pa rin, walang eleksyon sa 2028! Iyon ang naririnig sa mga bulung-bulungan sa loob ng gobyerno.
“Silent martial law” ang tawag ng ilan.
Si Sen.
Chiz Escudero, isa sa mga may prinsipyo sa Senado, ay kinasuhan na rin dahil hindi sumali sa minority na gustong tanggalin si Senate President.
Ang banta? “Kung hindi ka sumali sa amin, ikaw naman ang isusuhan namin.”
Sa Senado, mas mahirap para sa administrasyon.
May 13 na senador na may prinsipyo at hindi basta-basta sumusunod sa utos mula sa Malacañang.
Pero sa Kamara? Doon ang amoy ng dumi ay hindi na maitago.
Parang patay na daga sa loob ng bahay — kahit nakatago, ang baho ay kumakalat.
Maraming kongresista ang ayaw talaga sa impeachment ni Sara, pero pinipilitan sila dahil sa pera at proyekto.
“Kung hindi ka sumali, ikaw ang magiging mali sa mata ng constituent mo,” sabi ng marami.
“Paano mo ipapaliwanag sa mga botante mo na wala kang nagawa dahil hindi ka sumunod sa leader?”
Si Cong.
Oducado ay ikalimang kongresista na nagbitiw sa loob ng sampung buwan.
Hindi siya nag-iisa.
Marami na ang napapagod sa sistema.
Sabi niya sa panayam: “I believe that we’re done with politics of always protecting self-interest.
Dahil sa kalagayan ng bansa, oras na para tumuon sa kung ano ang kailangan ng Pilipinas.” Malinaw na ang mensahe: ang pulitika ngayon ay puro sarili, puro kapangyarihan, puro pera.
Hindi na ito para sa bayan.
Samantala, ang mga ordinaryong Pilipino ay naghihirap.
Papalapit na naman ang tag-ulan.
Papalapit na naman ang baha.
Papalapit na naman ang gutom dahil sa taas ng presyo ng kuryente, bigas, at pang-araw-araw na bilihin.
Pero ano ang ginagawa ng gobyerno? Nagbibigay ng ayuda.
Nagbabahagi ng bigas.
Nagbibigay ng pera.
“Tumayo kayo sa linya, hintayin niyo ang ayuda namin,” iyon ang mensahe.
Pero bakit? Dahil gusto nilang manatiling mahirap ang mga tao.
Gusto nilang manatiling umaasa sa kanila.
Sa Japan at New Zealand, ang mga tao ay may maayos na trabaho, murang kuryente, libreng ospital, at disenteng sweldo.
Hindi na kailangan ng ayuda.
Dito sa atin? Gusto nilang maging alipin ng ayuda para lagi tayong bumoboto sa kanila tuwing eleksyon.
“Ang tulong ay pansamantala lamang,” sabi ng maraming kritiko.
“Pero ang pagpapabuti ng buhay ng Pilipino ay dapat permanenteng layunin.” Si Tatay Digong, kahit nasa ICC na ang mata nila, ay patuloy na minomonitor ang kalusugan niya.
Sabi ng balita, masama na raw ang kondisyon niya.
Pero ang kanyang mga tagasuporta ay hindi natatakot.
Naniniwala sila na ang tunay na pag-ibig sa Pilipino ay ipinapakita hindi sa ayuda kundi sa tapat na serbisyo.
Ngayon, ang tanong ng lahat: Gaano katagal pa tayo magdurusa sa ganitong sistema? Gaano katagal pa bago magising ang mga tao sa katotohanang ang pulitika sa Kamara ay hindi na para sa bayan kundi para sa sariling bulsa at kapangyarihan? Si Cong.
Oducado ay nagbitiw dahil hindi na niya kinaya.
Pero ang kanyang pagbitiw ay isang malakas na sigaw: may mga kongresista pa rin na may konsensya.
May mga pulitiko pa rin na ayaw maging bahagi ng dumi.
Ang amoy ng patay na daga sa Kamara ay hindi na maitatago.
Kahit ilang beses nila itong takpan, ang baho ay kumakalat sa buong bansa.
Ang mga Pilipinong nagmamahal kay Tatay Digong, kay VP Sara, at sa mga tunay na serbisyong ibinigay nila sa nakaraang administrasyon ay patuloy na nanonood at nag-aabang.
Sa Senado, may pag-asa pa.
May mga senador na may prinsipyo.
Pero sa Kamara? Doon ang labanan ay malupit.
Doon ang pera ang hari.
Doon ang takot ang naghahari.
Kaya’t sa lahat ng mga nanonood at sumusuporta sa katotohanan, ito ang oras para magsalita.
Kung nakikita niyo ang mali, huwag kayong tumahimik.
Tulad ng sinabi ni dating Cong.
Oducado: “Kung nakikita niyo na mali, kailangan niyong magsalita.
Dahil kung palalampasin lang natin, walang magbabago.”
Ang kuwento ni Cong.
Nathaniel Oducado ay hindi lamang kwento ng isang pagbitiw.
Ito ay kwento ng isang sistema na nasira na.
Ito ay kwento ng mga trapo na handang isakripisyo ang prinsipyo para sa kapangyarihan.
At ito ay kwento ng mga Pilipinong patuloy na lumalaban para sa isang mas mabuting bukas — isang bukas na walang ayuda na pansamantala, kundi tunay na pag-unlad na pangmatagalan.
Ngayon, ang bola ay nasa inyo, mga kababayan.
Basahin, ibahagi, at pag-usapan natin.
Dahil ang katotohanan, kahit gaano ito kabaho, ay kailangang ilantad.
At ang mga kongresistang tulad ni Nat Oducado ay patunay na hindi pa lahat ay nawawala ang konsensya sa pulitika ng Pilipinas.
