MANILA – Ang Pilipinas ay muling nahulog sa isang matinding political drama, at sa pagkakataong ito, hindi isang tahimik na argument o pahayag ang nagpapakita ng kalakasan ng ating mga lider. Sa halip, si Senator Ronald “Bato” de la Rosa, isang dating hepe ng PNP (Philippine National Police), ay nagpakita ng isang kilig na eksena sa Senado nang magpasiklab ng isang kanta – hindi lang basta kanta, kundi isang mensahe. Ang kanyang pag-awit ay tila nagsilbing hudyat na muling pumalo sa mga patibong ng politika at paglaban sa mga internasyonal na puwersa. Pero ano nga ba ang ibig iparating ni Bato nang magtanghal siya sa isang pambihirang pagkakataon?
Pagtanggap ng “Iisang Puso” ng PMA
Sa gitna ng usapin hinggil sa mga aksyon ng International Criminal Court (ICC) at ang patuloy na tensyon sa Senado, si Senator Bato ay nagbigay ng isang napakabigat na mensahe sa pamamagitan ng isang pamosong himno ng Philippine Military Academy (PMA). “10 bells for us, and our last stop is station our country free,” ito ang mga salitang binitiwan ni Bato, na ipinaabot sa mga sundalo at mga kasamahan niyang may mataas na integridad at kalaliman ng pagmamahal sa bayan. Isang tugtugin na nagsusumpa ng tapat na paglaban at dedikasyon sa ating kalayaan.
Ang kantang ito ay isang simbolo ng pagkakaisa at lakas ng loob ng mga kasundaluhan. Si Bato, na ang kasaysayan sa pagiging isang dating hepe ng PNP at isang mahigpit na tagapagtanggol ng batas, ay pinili ang himnong ito upang muling buhayin ang diwa ng mga sundalo at kanilang misyon para sa kalayaan ng bansa. Ngunit, ang tanong: Ano ang tunay na layunin ni Senator Bato sa pagpapakita ng ganitong uri ng pagsuporta sa military at sa kaniyang sarili?
Aminado sa Pagkatalo at Pag-asa sa PBBM
Ngunit bago tayo magtuloy-tuloy, nagsalita rin si Bato patungkol sa kanyang kasalukuyang sitwasyon. Tinutukoy niya ang kanyang pagkatalo sa kasalukuyan, at ang kanyang patuloy na pagnanais na makausap ang Pangulo ng Pilipinas, si Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. Ang kanyang pahayag na nagsusumamo sa Pangulo na sana ay bigyan siya ng pagkakataon, kahit saglit lang, ay nagpapakita ng kanyang desperasyon sa pagkakaroon ng suporta mula sa pinakamataas na liderato ng bansa.
Ayon kay Bato, isang malaking pagkakamali ang underestimate ang kakayahan ng Pangulo. Masyado umano nilang iniisip na mahina at walang political will si PBBM, pero sa nakikita niya, ipinakita ni Marcos na malakas at may kakayahang humarap sa mga mahihirap na sitwasyon. Gamit ang mga halimbawa ng mga matinding hakbang ng Pangulo laban sa mga kasalukuyang isyu sa bansa, tulad ng pagtanggal kay General Tore mula sa PNP at iba pang mga kritikal na desisyon, ipinalabas ni Bato na hindi ang Pangulo ang mahina, kundi ang mga humaharap sa mga hamon na ito.
Ang kahulugan ng kanyang pahayag ay hindi lamang tumutukoy sa kanyang pagiging malapit sa military. Tinutukoy din niya ang kanyang posisyon sa gobyerno at ang kanyang mga pagsubok na magsalita laban sa mga banyagang presensya tulad ng ICC. Sa kanyang pagpapahayag, ipinasok niya ang kanyang sarili sa isang mas mataas na antas ng politikal na drama na may layuning patunayan na ang bansa ay may kakayahan at lakas na humarap sa mga banyagang presensya at interbensyon.
Ang Isyu ng ICC at ang Pagkakasangkot ng Korte Suprema
Isang malaking bahagi ng mensahe ni Bato ay nakatutok sa isyu ng ICC at ang kasalukuyang tensyon hinggil sa mga kaso laban kay Duterte at iba pang mga opisyal. Ayon kay Bato, ang ICC ay walang karapatan na manghimasok sa proseso ng ating bansa, at ang mga desisyon nito ay hindi naayon sa ating konstitusyon. Isang matinding tema na ipinahayag niya ang hindi pagkakasunduan sa ideya na dapat magpatuloy ang imbestigasyon at pagkakaroon ng arrest warrant laban sa mga opisyal ng gobyerno, lalo na si Pangulong Duterte.
Ang tanong ay: Bakit mas piniling magsalita ni Bato sa ganitong paraan? Malinaw na ipinapakita niya ang kanyang posisyon laban sa mga banyagang pwersa at ang pagnanais na maprotektahan ang mga interes ng Pilipinas mula sa interbensyon ng ICC. Sa isang banda, may mga kritiko na nagsasabing ito ay isang taktika lamang upang patagilid ang sarili mula sa masalimuot na mga usapin ng batas at pagkakasangkot ng mga opisyales sa mga human rights issues.
Mahalaga ang Desisyon ng Korte Suprema
Kasunod ng kanyang pananaw hinggil sa ICC, nagbigay si Bato ng isang matinding tanong: “Kumusta ba ang Korte Suprema?” Bakit daw hindi nagsasalita ang Korte Suprema hinggil sa isyu ng ICC at ang legalidad ng mga hakbang nito sa bansa? Hindi ba’t sila ang dapat magsalita at magbigay ng ruling upang mapawi ang kalituhan sa buong bansa?
Ang kawalan ng pahayag mula sa Korte Suprema ay isang malaking usapin. Kung ang pinakamataas na korte ng bansa ay nananahimik, nagiging malabo kung paano at kailan dapat magsimula ang legal na proseso sa ilalim ng konstitusyon ng Pilipinas. Ang sitwasyong ito ay nagbibigay ng puwang para sa higit pang pagtatalo at misinterpretasyon tungkol sa kung ano ang magiging desisyon ng bansa patungkol sa mga banyagang korte at ang kanilang kapangyarihan sa mga lokal na isyu.
Si Senator Bato at ang Paghamon sa Gabay ng Bayan
Ngunit ang pinakamahalagang bahagi ng pag-awit ni Bato ay hindi lang nakasalalay sa kanyang pagpapakita ng paghihirap at pagnanais na makausap ang Pangulo. Ang mensahe ni Bato ay higit pa sa isang awit; ito ay isang sigaw ng laban at paninindigan para sa mga sundalo at mga opisyal ng gobyerno na hindi papayag na basta-basta lang tanggalin ang kanilang dignidad sa harap ng mga banyaga.
Sa bawat tunog ng “10 bells for us,” isang paalala ito na ang laban ay hindi lamang para sa kanila, kundi para sa buong bansa. Ang mensahe na ito ay naglalaman ng isang malupit na hamon sa mga lider na nakaharap sa mga banyagang interbensyon at mga usaping naghahati sa bansa.
Ang Kinabukasan ni Bato: Magiging Mahalaga Pa Ba Siya?
Habang ang bansa ay patuloy na hinaharap ang mga seryosong isyu sa politika at internasyonal na presensya, si Bato ay patuloy na magiging bahagi ng usapin. Ang kanyang buhay-pulitika ay tila nagiging isang labirint na puno ng mga desisyon, pakikibaka, at mga tanong na magiging sentro pa rin sa mga susunod na taon. Kung siya ba ay magtatagumpay o mabibigo sa kanyang laban sa ICC at sa ibang mga pwersa, tanging ang oras at ang mga susunod na aksyon ng Senado at ng mga hukuman ang magpapakita ng sagot.
Ang pahayag ni Bato ay isang malupit na pangako na hindi siya magpapa-oppress sa mga banyaga at isang paalala na ang laban para sa soberanya ng Pilipinas ay hindi natatapos sa mga malalaking pangalan—kundi sa mga mahahalagang desisyon na bumubuo sa ating bansa.
